Ontzilting

Bedrijven zullen steeds meer moeten worden vastgesteld in de kustgebieden als gevolg van de wanhopige tekort aan water in Zuid-Afrika.

Een nieuw rapport van het internationale adviesbureau McKinsey zegt overheid moet tot een jaarlijkse investering van $ 365m (ongeveer R2.8bn) te maken in de nationale waterinfrastructuur. Als het dat niet doet, Zuid-Afrika zou een 30% tekort aan water ervaren in 2030.

Johan van Rooyen, directeur van water resources planning bij de afdeling Water Zaken, zegt de overheid is intens bewust van de situatie en wordt hard gewerkt aan de toekomst water problemen te voorkomen.

Hij wijst erop dat het belangrijk is om water te meer economisch worden gebruikt. Zuid-Afrikanen moeten leren om het te gebruiken effectiever. Consumenten in de grootstedelijke gebieden kunnen, bijvoorbeeld, met weinig inspanning en te gebruiken tot 15% minder.

Het doel is om meer te besparen, maar dat is slechts een begin. Sommige watergedragen wc systemen, bijvoorbeeld, gebruik tot 20 liter water per spoelbeurt. Dat is 20 liter water die moet opnieuw worden gezuiverd. Toiletten die vijf liter gebruiken werkt net zo goed, Van Rooyen wijst.

Linda Page, woordvoerder van het ministerie van Water en Bosbouw, zegt het McKinsey-rapport is opgesteld met medewerking van verschillende partijen, waaronder de afdeling.

Deze omvatten lichamen uit de private sector, zoals SABMiller en Coca-Cola.

Het McKinsey-rapport geeft aan dat, als Zuid-Afrika ervaart een tekort aan water, diverse sectoren - zoals de industrie, de landbouw en mijnbouw sectoren - zullen moeten met elkaar concurreren voor de beschikbare waterbronnen.

Dit kan aanzienlijk verhogen water prijzen, Van Rooyen wijst. Hij zegt dat het kan leiden in de industrie 'meer en meer hoeft te vestigen aan de kust.

Zeewater zou dan aanzienlijk goedkoper te ontzilten en te gebruiken dan zoet water.

Bron: Fin24

Klimaatverandering

Wetenschappers aan de University of East Anglia (UEA) hebben toegegeven weg te gooien een groot deel van de ruwe temperatuur gegevens waarop hun voorspellingen van de opwarming van de aarde zijn gebaseerd.

Het betekent dat andere wetenschappers niet in staat zijn om eenvoudige berekeningen gezegd dat een lange termijn stijging van de temperatuur van de afgelopen 150 jaar zien te controleren.

Climatic Research Unit van UEA (CRU) werd gedwongen om het verlies onthullen volgende verzoeken om de gegevens op grond van vrijheid van informatie wetgeving.

De gegevens werden verzameld van weerstations over de hele wereld en vervolgens aangepast om rekening te houden variabelen te nemen aan de manier waarop ze werden verzameld. De herziene cijfers werden gehouden, maar de originelen - opgeslagen op papier en magnetische tape - werden gedumpt om ruimte te besparen wanneer de CRU verhuisd naar een nieuw gebouw.

De toelating volgt het lekken van een duizend prive-e-mails verzonden en ontvangen door professor Phil Jones, de CRU directeur. In hen bespreekt hij tegenwerken klimaatsceptici die de toegang tot dergelijke gegevens.

In een verklaring op haar website, de CRU zei: "We hebben niet de originele ruwe data hold, maar alleen de toegevoegde waarde (kwaliteit gecontroleerd en gehomogeniseerd) gegevens."

De CRU is 's werelds grootste centrum voor de reconstructie van het verleden klimaat en de temperaturen. Klimaatverandering sceptici al lang graag om na te gaan hoe de gegevens werden gecompileerd. Dat is nu onmogelijk.

Roger Pielke, hoogleraar milieu-studies aan de Universiteit Colorado, ontdekte data verloren is gegaan toen hij vroeg voor de originele stukken. "De CRU is eigenlijk zeggen: 'Vertrouw op ons'. Zo veel voor de afwikkeling van vragen en het oplossen van debatten met de wetenschap, "zei hij.

Jones was niet de leiding over de CRU wanneer de gegevens werden weggegooid in de jaren 1980, een tijd waarin de klimaatverandering werd gezien als een minder dringend probleem. De verloren materiaal dat werd gebruikt om de databases die zijn zijn levenswerk, waaruit blijkt hoe de wereld is opgewarmd door 0.8C van de afgelopen 157 jaar op te bouwen.

Hij en zijn collega's zeggen dat dit temperatuurstijging is "ondubbelzinnig" gekoppeld aan de uitstoot van broeikasgassen die door de mens. Hun bevindingen zijn een van de belangrijkste bewijsstukken gebruikt door het Intergovernmental Panel on Climate Change, dat zegt opwarming van de aarde is een bedreiging voor de mensheid.

Bron: Tijd Online

Al Gore

Ik ben een fan van Al Gore. Ik twijfel er niet aan opwarming van de aarde. Maar de verkeerde argumenten zijn gemaakt inzake hernieuwbare energie al die tijd. De huidige Climate Bill is in feite een baan factuur.

Wat je ook denkt van de klimaatverandering is het een feit dat we subsidiëren een marktsector in koolwaterstoffen die niet groeit, en niet de productie van banen.

Ons ministerie van Energie betaalt nog steeds voor olie en gas onderzoek. Vennootschapsbelasting worden laag gehouden in staten met zware concentraties van koolwaterstoffen. Energiebedrijven nog steeds genieten van versnelde afschrijvingen.

Dit ondanks tientallen jaren van enorme winst, en een grotere efficiëntie, wat betekent dat olie, gas en kolen niet echt veel banen te creëren. En de kosten van het gebruik van koolwaterstoffen, vervuiling en schade aan habitats, zijn nooit goed voor het geheel.

In tegenstelling tot onze economische rivalen passeren allerlei stimuli voor hernieuwbare ontwikkeling. China nu leidt in de productie van zonnecellen . Duitsers hebben gebruikt marktprikkels voor de bouw bijna 24.000 megawatt windenergie.

Energie voor de zon, tegen de wind, en van de getijden is een groei-industrie. Het vergroot de zelfredzaamheid van een land dat deze middelen gebruikt. Het creëert duizenden nieuwe banen. Dus de Duitse economie herstelt en China is terug naar wegschietende langs, terwijl we omgaan met de werkloosheid meer dan 10%.

Bron: Smart Planet

Krachtige ideeën, praktische maatregelen

Rebecca Adamson biedt Native American opvattingen over schaarste, Wall Street, en hoe om te gedijen in moeilijke tijden.

Inheemse volken hebben gekend moeilijke tijden. Er zijn tekenen van droogte, mislukte oogsten, en gedwongen migratie loop van de millennia, en natuurlijk deze mensen overleefden eeuwen van kolonialisme. Toen we waren op zoek naar wat wijsheid op het bouwen van een nieuwe economie, dacht ik onmiddellijk aan Rebecca Adamson. Inheemse volken hebben ontwikkeld samenlevingen die functie binnen ecologische grenzen en tegen de neiging van samenlevingen om te polariseren tussen arm en rijk, krachtig en uitgesloten. Adamson, een Cherokee, is oprichter van First Nations Development Institute en First Peoples Worldwide. Ze werkt wereldwijd met basis tribale gemeenschappen, zit op de planken van de Corporation for Enterprise Development en de Calvert Social Investment Fund, en is een adviseur van de Verenigde Naties inzake plattelandsontwikkeling.

Sarah: Als je vooruit kijkt naar de komende maanden, misschien jaren, van de economische neergang, wat zie je aankomen, en wat inheemse ervaring ons over wat we moeten doen leren?

Rebecca: Ik moet zeggen, het is tijd dat de luchtbellen barsten. Ik wil niet om iemand te zien zonder een huis of een baan, maar Wall Street moest komen met de werkelijkheid vroeger of later. Ik wou dat ze waren de dupe van het te nemen in plaats van Main Street .

President Obama gaat ervan uit dat door meer uitgaven kunnen we stimuleren de financiële sector. Maar waarom zouden we iets willen dat er geen productiviteit voor het menselijk leven had te redden? Totdat we verder van dat paradigma, weet ik niet in het bezit van te veel optimisme voor de komende maanden, of de volgende jaren, of zelfs de komende zeven generaties.

Welke inheemse ervaring vertelt ons dat een economie is over redelijkheid en billijkheid. Het moet voor het welzijn van uw mensen en de heiligheid van de schepping. U zorgt voor uw plaats omdat het voor je. En de plaats biedt voor u omdat je te beschermen. We moeten beginnen met ons economisch systeem herzien, zodat het verantwoordelijk is voor onze plaats.

Sarah: Wat is een economie?

Rebecca: De economie gebruikt te worden over bestaansmiddelen en het verstrekken van een huishouden, maar we hebben verloren dat doel. We hebben een economisch systeem met een doel van de materiële welvaart, in plaats van de menselijke ontwikkeling.

We hebben een economie die zorgt voor mensen. Het moet fundamenteel, radicaal teruggebracht in de controle en aangewend voor het welzijn van de samenleving. Niet voor het maken van geld, maar voor het maken van waardig levensonderhoud en voor de verbetering van de gemeenschap.

Sarah: Het lijkt me dat er een tendens in elke samenleving voor de rijkdom te concentreren, als je een beetje meer dan iemand anders, dan kunt u dat kleine beetje extra stroom te gebruiken om nog meer dan anderen te krijgen. Hoe inheemse gemeenschappen tegen te gaan dat?

. Rebecca: een inheemse systeem is gebaseerd op welvaart, creatie, verwantschap, en een gevoel van genoeg-ness. Het is ontworpen voor het delen. Potlatches, give-aways-deze te betrekken opzettelijk vergaren van rijkdom als een persoon of als een gezin of als een clan voor het enige doel van het weg te geven. De potlatch of de give-away vindt plaats op zeer specifieke tijden van het leven, geboorte, naamgeving ceremonies, de puberteit. Vaak, als u een geschenk te ontvangen tijdens een potlatch, ben je dan verplicht, op een bepaald punt in de toekomst, om een ​​gift te geven. Dat zet in beweging een voortdurende, continue behoefte aan herverdeling.

Sarah: Dus iemand met een zeer hoge status kan niet cumuleren te veel rijkdom?

Rebecca: Je kunt niet een hoge status, tenzij je geschenken. Hier is een voorbeeld. We zijn net terug van een bezoek met de James Bay Cree. Ik leerde daar dat de eerste ceremonie die een baby onderneemt wordt een walk-away ceremonie. James Bay is erg koud en zo de baby de eerste dagen van het leven zijn doorgebracht in de lodge.

Zodra de baby neemt zijn eerste stappen, ze voor te bereiden op een walk-away ceremonie. Een huid is gebruind, en een uitgebreide outfit is gemaakt voor de baby om te dragen als hij zijn eerste stappen afstand van de lodge. De baby's familie en de clan buiten verzamelen. De baby loopt weg van de lodge zo ver als hij kan. Dan iedereen noemt de baby opnieuw in Het kind draagt ​​een bundel vol met voedsel. Hij komt terug in de kring van de familie en de clan, en gaat dan van persoon tot persoon het delen van het voedsel. Door dit te doen, heeft een kind geleerd om zowel te worden van zijn eigen persoon en om terug te komen om te delen.

Bron: De nieuwe groene economie

De New Green Economy

Voor een tijdje, waren dingen kijken somber. De oprichters van Washington, DC's Mount Pleasant Solar Coöperatieve hun hart hadden op de juiste plaats, ze hadden zelfs hun papieren op de juiste plaats. Maar ze raken winkelhaak na addertje onder het gras als ze probeerden om de droom van het omzetten van hun wijk op zonne-energie te vervullen: Aannemers die zich niet willen zonnepanelen te verkopen in bulk. Verwarring over de rol van de regionale hulpprogramma. En de onvermijdelijke administratieve rompslomp van de lokale politiek.

Uiteindelijk is de groep doorzettingsvermogen zijn vruchten afgeworpen, en deze maand zijn ze vieren hun vijftigste buurt zonne-installatie. We spraken met mede-oprichter en voorzitter Anya scholasticus om uit te vinden hoe het allemaal gebeurd is, wat is het volgende, en welk advies ze geven aan andere gemeenschappen die willen de zon te volgen.

V. Kunt u uitleggen wat de Mount Pleasant Solar coöperatie is, en hoe en wanneer het gevormd?

A. De Mt. Aangenaam Solar coöperatieve voortgekomen uit tafel gesprek dat ik had met mijn zoon Walter, dan 12, en zijn vriend Diego. Ze hadden 'An Inconvenient Truth "gezien en zij wilden weten, als de Aarde zou gaan oververhit in hun leven," Is, eh, iemand, je weet ... ga iets aan te doen? "De volgende vraag was:" Waarom niet krijgen we zonne-energie in onze buurt. "Dus hebben we besloten dat we zouden proberen om iets te doen.

Ons in de buurt bestaat voornamelijk uit rowhouses met platte daken. We dachten dat als we genoeg buren bij elkaar die wilden zonnepanelen vast te stellen, zouden sommige zonne-aannemer biedt ons grote kortingen. We hebben de buren bij elkaar en leerden snel het zou een stuk gecompliceerder dan we oorspronkelijk dachten. Dus we wilden om onszelf te informeren over alle aspecten van zonne-en om die kennis te delen met zoveel mogelijk mensen. Dat is waar de "coöperatieve"-concept echt waardevol gebleken. Lees meer op http://www.grist.org

Bron: De nieuwe groene economie