Arbor maand zijn begonnen en de focus nog eens over het belang van bomen. Bomen zijn een belangrijk instrument in de strijd tegen de opwarming van de aarde in de wereld. De nationale thema voor Arbor Maand 2010 is "Plant voor de plant - groeit groen". Dit thema wil de volgende vergroening boodschappen over te brengen aan de natie:

• Bomen planten, op te slaan ons milieu.
• Een huis, een boom.
• Plant ze vandaag - op te slaan voor de toekomst.

Bron: Simply Green

Het hoofd van de VN klimaatverandering paneel is beschuldigd politici en prominente klimaatsceptici van "een nieuwe vorm van vervolging" tegen de wetenschappers die werken aan opwarming van de aarde.

In een scherp geformuleerde artikel gepubliceerd op de website van Guardian , Rajendra Pachauri , voorzitter van de Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) , druk uit op die in "posities van macht en verantwoordelijkheid" die proberen "toegewijde wetenschappers als klimaat criminelen" portretteren.

Pachauri beschuldigde ook critici die een fout in de 2007 IPCC-rapport aan de wetenschappelijke basis van de klimaatverandering van "een daad van verbazingwekkende intellectuele vingervlugheid [goocheltruc]" vraag. Wetenschappelijke kennis van de klimaatverandering, zegt hij, is "iets wat we te verstoren en bagatelliseren op eigen risico".

Pachauri de opmerkingen komen na herhaalde aanvallen op de geloofwaardigheid van het IPCC naar aanleiding van de high-profile ontdekking van een fout over de smeltende gletsjers in de Himalaya in haar verslag. De fout heeft aanleiding tot oproepen voor Pachauri om af te treden en dwong de IPCC aan een bijeen te roepen internationaal panel van deskundigen aan de manier waarop zij actief is herzien .

In de Guardian artikel, Pachauri schrijft: "Duizenden wetenschappers uit de hele wereld hebben hard en op een objectieve en transparante manier om wetenschappelijk bewijs voor de actie bieden aan de groeiende uitdaging van de klimaatverandering tegemoet werkte. Om obscure deze realiteit door middel van misplaatste nadruk op een fout in een bijna 3000 pagina's strenge document zou jammer zijn. "

Hij voegt eraan toe: "Nog meer jammer is de inspanning van een aantal in posities van macht en verantwoordelijkheid om toegewijde wetenschappers als 'klimaat criminelen' aan te klagen. Ik hoop oprecht dat de wereld is niet een nieuwe vorm van vervolging van degenen die tarten conventionele onwetendheid en betalen een verschrikkelijke prijs voor hun wetenschappelijk geldig geloof getuigen. "

Dit lijkt een verwijzing naar James Inhofe, een Amerikaanse senator en langdurige klimaatscepticus, die vorige maand riep op tot een strafrechtelijk onderzoek van de klimaatwetenschappers . Inhofe publiceerde een minderheid rapport van de Senaatscommissie voor milieu en openbare werken die beweerde klimaatwetenschappers die betrokken zijn bij een controverse over e-mails van de University of East Anglia online vrijgegeven "geschonden fundamentele ethische beginselen voor de belastingbetaler gefinancierd onderzoek en, in sommige gevallen, kan zijn federale wetten overtreden ".

Het rapport met de naam 17 Amerikaanse en Britse klimaatdeskundigen als "key players" in de zaak en hun rol belicht bij het opstellen van rapporten van het IPCC. De lijst opgenomen Phil Jones en Keith Briffa van de Universiteit van Climatic Research Unit East Anglia, en Peter Stott, een vooraanstaand expert op het Met Office.

Michael Mann, een Amerikaanse wetenschapper aan de Penn State University, die op de lijst, zei: "Ik denk dat het volgende citaat kenmerkt de beste van de situatie:" Continue onderzoek door onze beste wetenschappers ... onmogelijk kan zijn gedaan door het creëren van een sfeer waarin Niemand voelt zich veilig tegen de openbare uitzending van ongegronde geruchten, roddels en laster. " Het citaat is niet gemaakt tijdens de laatste maanden. Het werd gemaakt door de Amerikaanse president Harry S. Truman in 1948, in reactie op politiek gemotiveerde aanvallen tegen de wetenschappers verbonden aan de donkere periode van het McCarthyisme. "

Mann toegevoegd: "Ik ben bang dat juist het soort sfeer die wordt gecreëerd, en zeker, het invloed onderzoek. Des te meer tijd wetenschappers hebben te besteden afweren van dit soort aanvallen en het omgaan met dit soort onzin, hoe minder tijd beschikbaar is om hen om daadwerkelijk doen de wetenschap, en op de voorgrond van onze kennis naar voren te duwen. Misschien is dat wel de bedoeling? "

Pachauri zegt dat het "te verwachten" dat de kritische keuzes die de klimaatverandering vraagt ​​van de menselijke samenleving "zouden uitdagingen voor sommige belanghebbenden en sectoren van de economie vormen".

Hij voegde eraan toe: "Maar de wetenschappelijke bevindingen van het IPCC te negeren zou leiden tot gevolgen dat grotere kosten dan die welke vereist zijn vandaag het klimaat op aarde te stabiliseren op te leggen."

Bron: Guardian

Als verwijten vliegen na Kopenhagen, een schrijver heeft een fly-on-the-wall rekening van hoe de gesprekken mislukt

Kopenhagen was een ramp. Zoveel is overeengekomen. Maar de waarheid over wat er werkelijk gebeurd is in verloren dreigen te gaan te midden van de spin en onvermijdelijke wederzijdse verwijten. De waarheid is deze: China vernielde de gesprekken, opzettelijk vernederd Barack Obama, en drong aan op een verschrikkelijke "deal", zodat westerse leiders zou lopen het dragen van de schuld te geven. Hoe weet ik dit? Omdat ik in de kamer en zag het gebeuren.

China's strategie was eenvoudig: block de onderhandelingen te openen voor twee weken, en dan ervoor zorgen dat de gesloten deur deal maakte het eruit alsof het westen was mislukt armen in de wereld opnieuw. En ja hoor, de hulporganisaties, het maatschappelijk middenveld bewegingen en milieuorganisaties al nam het aas. De mislukking was "het onvermijdelijke resultaat van de rijke landen weigeren adequaat en eerlijk met hun overweldigende verantwoordelijkheid te nemen", zei Christian Aid. "Rijke landen hebben de ontwikkelingslanden gepest," brieste Friends of the Earth International.

Allemaal heel voorspelbaar, maar het tegenovergestelde van de waarheid. Zelfs George Monbiot, schrijven in de Guardian van gisteren, maakte de fout van de schuld te geven afzonderlijk Obama. Maar ik zag Obama vechten wanhopig om een ​​deal te redden, en de Chinese afgevaardigde 'nee' zeggen, over en weer. Monbiot zelfs instemming citeerde de Sudanese afgevaardigde Lumumba Di-na-apen, die het akkoord van Kopenhagen aan de kaak gesteld als 'een suicide pact, een pact verbranden, om de economische dominantie van een beperkt aantal landen te behouden ".

Soedan gedraagt ​​zich bij de gesprekken als een marionet van China, een van een aantal landen die de Chinese delegatie van het hebben van zijn veldslagen in open sessies te bestrijden verlicht. Het was een perfecte steek-up. China ontdaan van de deal achter de schermen, en vervolgens de volmachten van links naar wilde in het openbaar.

Hier is wat er werkelijk ging eind vorig vrijdagavond, als hoofd van de staat uit twee dozijn landen kwamen achter gesloten deuren. Obama was op de tafel voor enkele uren, zittend tussen Gordon Brown en de Ethiopische premier, Meles Zenawi. De Deense premier voorgezeten, en aan zijn rechterhand zat Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de VN. Waarschijnlijk slechts ongeveer 50 of 60 mensen, onder wie de hoofden van de staat, in de kamer waren. Ik was verbonden aan een van de delegaties, waarvan het staatshoofd was ook aanwezig voor de meeste van de tijd.

Wat ik zag was diep schokkend. De Chinese premier, Wen Jinbao, verwaardigde zich niet te persoonlijk deelnemen aan de vergaderingen, maar het versturen van een seconde-tier ambtenaar in het buitenlandse ministerie te gaan zitten tegenover Obama zelf. De diplomatieke stompe lag voor de hand en brutaal, net als de praktische implicatie: meerdere keren tijdens de sessie, waren 's werelds meest krachtige staatshoofden gedwongen om te wachten rond als de Chinese afgevaardigde ging om te bellen met zijn' superieuren '.

Het verschuiven van de schuld

Aan hen die schuld Obama en rijke landen in het algemeen, weet dit: het was de Chinese vertegenwoordiger, die benadrukte dat geïndustrialiseerde landen doelstellingen, vooraf overeengekomen als een 80% te verminderen tegen 2050, worden genomen van de deal. "Waarom kunnen we niet eens onze eigen doelstellingen te vermelden?" Eiste een woedende Angela Merkel. Australische premier, Kevin Rudd, was geïrriteerd genoeg om zijn microfoon bang. De Braziliaanse vertegenwoordiger ook gewezen op het onlogische van de positie van China. Waarom zouden de rijke landen niet aan te kondigen zelfs deze eenzijdige cut? De Chinese afgevaardigde zei nee, en ik keek, ontzet, omdat Merkel stak haar handen in wanhoop en gaf toe het punt. Nu weten we waarom - omdat China bet, terecht, dat Obama zou de schuld bij gebrek aan het akkoord van Kopenhagen aan ambitie van te krijgen.

China, gesteund soms door India, heeft vervolgens tot het afsluiten van alle getallen dat telde. Een 2020 een piek jaar in de wereldwijde uitstoot van essentieel belang om temperaturen te beperken tot 2C, werd verwijderd en vervangen door wollige taal te suggereren dat de emissies moeten piek "zo spoedig mogelijk". De lange-termijn doel, van de wereldwijde 50% is gedaald in 2050, was ook weggesneden. Niemand anders, misschien met uitzondering van India en Saoedi-Arabië, wilde dat dit gebeurt. Ik weet zeker dat had de Chinezen niet in de kamer, we zouden verlaten Kopenhagen met een deal die milieuactivisten knallende champagne kurken knallen in elke uithoek van de wereld was.

Sterke positie

Dus hoe heeft China weten te trekken uit deze coup? Allereerst, het was in een zeer sterke onderhandelingspositie. China heeft geen behoefte aan een deal. Als een ontwikkelingsland minister van Buitenlandse Zaken zei tegen mij: "De Atheners had niets te bieden aan de Spartanen. 'Aan de andere kant, het westen van leiders in het bijzonder - maar ook presidenten Lula van Brazilië, Zuma van Zuid-Afrika, Calderón van Mexico en vele anderen - waren wanhopig op zoek naar een positief resultaat. Obama had behoefte aan een sterke deal misschien wel meer dan wie dan ook. De VS had bevestigd het aanbod van $ 100 miljard aan ontwikkelingslanden voor aanpassing, zet ernstige bezuinigingen op de tafel voor de eerste keer (17% onder het niveau van 2005 tegen 2020), en was duidelijk bereid om zijn aanbod.

Boven alles, Obama die nodig zijn om te kunnen aantonen aan de Senaat dat hij China te leveren in een mondiale klimaat reguleringskader, zo conservatief senatoren konden niet beweren dat de Amerikaanse carbon snijdt verder zou de Chinese industrie voordeel. Met de tussentijdse verkiezingen dreigende, Obama en zijn medewerkers wisten ook dat Kopenhagen zou waarschijnlijk hun enige kans om naar de klimaatverandering gesprekken met een sterk mandaat. Deze verder versterkt onderhandelingspositie van China, net als het volledig ontbreken van het maatschappelijk middenveld politieke druk op zowel China of India. Actiegroepen nooit verwijten de ontwikkelingslanden voor het niet, dit is een ijzeren regel dat nooit is gebroken. De Indianen, in het bijzonder, zijn geworden meesters uit het verleden bij coöptatie de taal van het eigen vermogen ("gelijke rechten aan de sfeer") in de dienst van planetaire zelfmoord - en linkse activisten en commentatoren zijn hijsen met hun eigen springbus.

Met de deal gestript, de staatshoofden sessie afgesloten met een laatste slag als de Chinese afgevaardigde aangedrongen op het verwijderen van de 1.5C doel zo geliefde van de kleine eilandstaten en laaggelegen landen die het meest te verliezen hebben van stijgende zeeën. President Nasheed van de Malediven, ondersteund door Brown, vochten dapper om deze cruciale nummer op te slaan. "Hoe kun je mijn land vragen om uitsterven?" Eiste Nasheed. De Chinese afgevaardigde geveinsde grote overtreding - en het aantal bleef, maar omgeven door een taal die maakt het allemaal maar zinloos. De daad werd gedaan.

China's spel

Dit alles roept de vraag op: wat is China het spel? Waarom heeft China, in de woorden van een Britse analist, die ook uren doorgebracht in staatshoofden bijeenkomsten, "niet alleen afwijzen doelen voor zichzelf, maar ook weigeren om een ​​ander land over te nemen bindende doelen?" De analist, die heeft bijgewoond klimaatconferenties voor meer dan 15 jaar, tot de conclusie dat China wil de regulering van het klimaat regime nu te verzwakken ", om het risico dat het kan worden opgeroepen om ambitieuzer te zijn in een paar jaar te voorkomen".

Dit betekent niet dat China is niet serieus opwarming van de aarde. Het is sterk in zowel de wind-en zonne-industrie. Maar China's groei, en de groeiende mondiale politieke en economische dominantie, is grotendeels gebaseerd op goedkope kolen. China weet dat het steeds een onbetwiste supermacht, inderdaad zijn hernieuwde gespierde vertrouwen was op de opvallende display in Kopenhagen. Zijn steenkool gebaseerde economie verdubbelt elke tien jaar, en zijn kracht toeneemt evenredig. Zijn leiderschap zal niet veranderen deze magische formule, tenzij ze echt nodig hebt.

Kopenhagen was veel erger dan zomaar een slechte deal, omdat het illustreerde een ingrijpende verschuiving in de wereldwijde geopolitiek. Dit is hard op weg de Chinese eeuw, maar zijn leiderschap heeft getoond dat de multilaterale milieu-bestuur niet is niet alleen een prioriteit, maar wordt gezien als een belemmering voor de vrijheid van de nieuwe supermacht van actie. Ik verliet Kopenhagen meer moedelozer dan ik hebben gevoeld in een lange tijd. Na alle hoop en al de hype, de mobilisatie van duizenden, een golf van optimisme crashte tegen de rots van de mondiale machtspolitiek, viel terug, en afgevoerd.

Bron: Guardian

Benedictus XVI boodschap voor de jaarlijkse Katholieke Kerk Werelddag van de Vrede op 1 januari maakt geen melding van de klimaattop in Kopenhagen bij naam, maar de doelgroep kon niet meer voor de hand liggende, noch van de verwoording van zijn beroep meer geladen voor zowel de vijanden en critici opwarming van de aarde.

Aan de top van de 3800-Word-document, getiteld : "Als je de vrede wilt bevorderen, Protect schepping," de paus zegt dat het behoud van de 'schepping' - dat wil zeggen, de natuurlijke omgeving, dat is een geschenk van God - "heeft nu essentieel geworden voor de vreedzame co-existentie van de mensheid. "

'Man's onmenselijkheid van de mens heeft geleid tot tal van bedreigingen van de vrede en de authentieke en integrale menselijke ontwikkeling - oorlogen, internationale en regionale conflicten, daden van terrorisme, en schendingen van de mensenrechten. Toch is niet minder verontrustend zijn de bedreigingen die voortvloeien uit de verwaarlozing - zo niet ronduit misbruik -. Van de aarde en de natuurlijke goederen die God ons heeft gegeven "

Dat is een krachtige koppeling, en als Vaticaan-watcher John Allen opgemerkt , de titel van het document was een bewuste spelen op het motto van de voorganger van Benedictus, paus Paulus VI, die zei: "Als je vrede, werk voor gerechtigheid willen."

Het kader van "bescherming van het milieu-as-beveiligingsprobleem" is niet degene die je zult elke kant zien in het klimaat oorlogen citeren heel vaak, maar het zou kunnen beroep doen op neo-cons die de neiging hebben om opwarming van de aarde sceptici hebben. Helaas zullen ze waarschijnlijk worden afgeschrikt door andere aspecten van het document.

Bijvoorbeeld, Benedictus neemt klimaatverandering en de mens gerichte oorzaken als een feit, en zijn boodschap duidelijk versterkt zijn groeiende reputatie als de "groene paus", die scherp uitdagingen voor degenen die niet de inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en ingrijpende maatregelen ter bescherming regenwouden en andere natuurlijke hulpbronnen.

Hij pleit, bijvoorbeeld, dat de economische ontwikkeling moet waarborgen voor het milieu, zelfs als ze duur zijn, en hij roept op tot "een wereldwijde herverdeling van de energiebronnen, zodat de landen die niet over deze middelen kunnen hebben toegang tot hen." Bovendien , "technologisch geavanceerde samenlevingen moeten bereid zijn om meer sobere levensstijl aan te moedigen, terwijl het verminderen van hun energieverbruik en de verbetering van de efficiency."

Zonne-energie is van cruciaal belang tot het afwenden van het milieu catastrofe en het ontwikkelen van een rechtvaardige wereld, schrijft Benedictus, terwijl landen moeten ook werken voor de "progressieve ontwapening en een wereld vrij van nucleaire wapens."

Bron: Politiek Dagelijks

De klimaatconferentie van Kopenhagen COP15 resulteerde in een document genaamd het akkoord van Kopenhagen. Het werd gehamerd door een kleine groep landen - waaronder twee van de 's werelds grootste uitstoot van broeikasgassen vervuilers, China en de VS. De conferentie als geheel niet heeft vastgehouden aan het akkoord, maar stemde om "kennis te nemen" van.

Was de top een succes?

Dit is afhankelijk van uw standpunt.

Aan de positieve kant, het akkoord van Kopenhagen, voor de eerste keer, verenigt de VS, China en andere grote ontwikkelingslanden in een poging om de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen te beteugelen. Het Kyoto-protocol niet bereiken - het geen verplichtingen opgelegd aan de ontwikkelingslanden om de groei van hun emissies te beperken, en de VS nooit toegetreden. Het akkoord zegt ook de ontwikkelde landen zal tot $ 100 miljard per jaar te mobiliseren doel in 2020, aan de behoeften van de ontwikkelingslanden aan te pakken.

Aan de andere kant, heeft de top niet resulteren in een juridisch bindend akkoord of een compromis over een te komen in de toekomst. Het akkoord roept de landen aan te geven wat ze zullen doen om de uitstoot van broeikasgassen te beteugelen, maar deze zullen niet juridisch bindende verplichtingen. Bovendien is er geen wereldwijde doelstelling voor emissiereducties tegen 2050 en het akkoord is vaag over hoe de doelen - zoals de $ 100 miljard van de jaarlijks voor ontwikkelingslanden - zal worden bereikt.

Wat zijn de belangrijkste punten van het akkoord van Kopenhagen?

• Een verplichting "om de wereldwijde uitstoot te verminderen om zo de stijging van de mondiale temperatuur onder 2C te houden" en te bereiken "de piek van de mondiale en nationale emissies zo spoedig mogelijk"

• De ontwikkelde landen moeten afspraken maken om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, en ontwikkelingslanden moeten hun plannen om de uitstoot van broeikasgassen te beteugelen verslag aan de VN op 31 januari 2010

• Nieuwe en aanvullende middelen "van bijna $ 30 miljard" zal worden doorgesluisd naar arme landen over de periode 2010-12, met een jaarlijkse som van $ 100 miljard voorzien in 2020

• Een Copenhagen Climate Green Fund zal worden opgericht onder de VN-conventie over de klimaatverandering, om een ​​deel van dit geld direct aan klimaatgerelateerde projecten in ontwikkelingslanden

• Projecten om de uitstoot van broeikasgassen in ontwikkelingslanden te verminderen zullen worden onderworpen aan internationale waarnemers als ze internationaal gefinancierde

• Programma's voor ontwikkelingslanden met financiële prikkels om bossen te behouden - REDD en REDD-plus - zal onmiddellijk worden opgericht

• De uitvoering van het akkoord zal worden geëvalueerd in 2015 en een beoordeling worden gemaakt van de vraag of de doelstelling van het houden van de wereldwijde temperatuurstijging binnen 2C dient te worden versterkt om 1.5C

Welke landen steunt het akkoord?

De essentiële punten van de overeenkomst werden bemiddeld door de Amerikaanse president Barack Obama met vertegenwoordigers van China, India, Brazilië en Zuid-Afrika. De heer Obama ook overlegd met de leiders van Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. De meeste landen op de conferentie gaf het hun steun, maar sommige landen zijn resoluut tegen, waaronder Venezuela, Bolivia, Ecuador en Cuba.

Waarom heeft de top van Kopenhagen plaatsvinden op alle?

De meerderheid van regeringen in de wereld zijn van mening dat klimaatverandering een bedreiging voor de menselijke samenleving en de natuurlijke wereld vormt.

Opeenvolgende wetenschappelijke rapporten, met name die van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), zijn gekomen om steeds vaster conclusies over de invloed van de mensheid op de hedendaagse klimaat, en over de gevolgen van de stijgende temperaturen.

In 2007, op de VN-klimaatonderhandelingen op Bali, de overheid is overeengekomen te werken aan een nieuwe wereldwijde overeenkomst.

Het Kopenhagen gesprekken betekende het einde van die periode van twee jaar.

Waarom is een nieuwe wereldwijde overeenkomst nodig?

Het Kopenhagen gesprekken zat in het kader van het VN-Raamverdrag inzake klimaatverandering (UNFCCC), gevestigd te Rio de Janeiro Earth Summit in 1992.

In 1997, het UNFCCC voortgebracht het Protocol van Kyoto.

Maar geen van deze overeenkomsten kunnen beteugelen van de groei van de uitstoot van broeikasgassen voldoende om de klimaateffecten geprojecteerd door het IPCC te vermijden.

In het bijzonder, het Protocol van Kyoto doelstellingen voor vermindering van de uitstoot alleen van toepassing op een klein aantal landen en vervallen in 2012.

De onderhandelingen daarom begon op nieuw verdrag, dat groter, krachtiger, breder opgezette en geavanceerder dan de Kyoto-overeenkomst, en het plan was dat deze zou concluderen in Kopenhagen.

Waarom is de klimaatverandering gebeurt - en is het hetzelfde als opwarming van de aarde?

Het klimaat op aarde is altijd een natuurlijke loop der tijd veranderd.

Bijvoorbeeld, de variabiliteit in de baan van onze planeet verandert de afstand tot de zon, die aanleiding heeft gegeven tot grote ijstijden en tussenliggende warmere perioden.

Volgens het laatste IPCC-rapport, is het meer dan 90% waarschijnlijk dat de mensheid grotendeels verantwoordelijk is voor de hedendaagse klimaatverandering.

De belangrijkste oorzaak is het verbranden van fossiele brandstoffen - steenkool, olie en gas.

Deze produceert kooldioxide (CO2), die - toegevoegd aan de CO2 van nature aanwezig in de atmosfeer van de Aarde - fungeert als een soort deken, waardoor meer van de energie van de zon en de opwarming van de aarde oppervlak.

Ontbossing en processen die andere broeikasgassen, zoals methaan vrijkomen dragen ook bij.

Hoewel de eerste gevolgen is een stijging van de gemiddelde temperaturen rond de wereld - "global warming" - dit brengt ook veranderingen in neerslagpatronen, een stijgende zeespiegel, veranderingen in het verschil in temperatuur tussen dag en nacht, en ga zo maar door.

Deze meer complexe reeks van storingen heeft verworven het label "klimaatverandering" - soms beter de naam "antropogene (door de mens gemaakt) klimaatverandering".

Zal de overeenkomst van Kopenhagen op te lossen klimaatverandering?

De globale gemiddelde temperatuur is al gestegen met ongeveer 0.7C sinds de pre-industriële tijdperk.

In sommige delen van de wereld is dit al met de gevolgen - en een overeenkomst van Kopenhagen kon niet stoppen met deze effecten, hoewel het zou kunnen bieden middelen om te gaan helpen met een aantal van de gevolgen.

Broeikasgassen zoals CO2 in de atmosfeer blijven voor tientallen jaren, en de concentraties zijn al hoog genoeg zijn, dat verdere opwarming is bijna onvermijdelijk.

Veel analyses suggereren een gemiddelde stijging van 1.5C sinds de pre-industriële tijdperk is gegarandeerd.

Bron: BBC News