Rebecca Adamson biedt Native American opvattingen over schaarste, Wall Street, en hoe om te gedijen in moeilijke tijden.

Inheemse volken hebben gekend moeilijke tijden. Er zijn tekenen van droogte, mislukte oogsten, en gedwongen migratie loop van de millennia, en natuurlijk deze mensen overleefden eeuwen van kolonialisme. Toen we waren op zoek naar wat wijsheid op het bouwen van een nieuwe economie, dacht ik onmiddellijk aan Rebecca Adamson. Inheemse volken hebben ontwikkeld samenlevingen die functie binnen ecologische grenzen en tegen de neiging van samenlevingen om te polariseren tussen arm en rijk, krachtig en uitgesloten. Adamson, een Cherokee, is oprichter van First Nations Development Institute en First Peoples Worldwide. Ze werkt wereldwijd met basis tribale gemeenschappen, zit op de planken van de Corporation for Enterprise Development en de Calvert Social Investment Fund, en is een adviseur van de Verenigde Naties inzake plattelandsontwikkeling.

Sarah: Als je vooruit kijkt naar de komende maanden, misschien jaren, van de economische neergang, wat zie je aankomen, en wat inheemse ervaring ons over wat we moeten doen leren?

Rebecca: Ik moet zeggen, het is tijd dat de luchtbellen barsten. Ik wil niet om iemand te zien zonder een huis of een baan, maar Wall Street moest komen met de werkelijkheid vroeger of later. Ik wou dat ze waren de dupe van het te nemen in plaats van Main Street .

President Obama gaat ervan uit dat door meer uitgaven kunnen we stimuleren de financiële sector. Maar waarom zouden we iets willen dat er geen productiviteit voor het menselijk leven had te redden? Totdat we verder van dat paradigma, weet ik niet in het bezit van te veel optimisme voor de komende maanden, of de volgende jaren, of zelfs de komende zeven generaties.

Welke inheemse ervaring vertelt ons dat een economie is over redelijkheid en billijkheid. Het moet voor het welzijn van uw mensen en de heiligheid van de schepping. U zorgt voor uw plaats omdat het voor je. En de plaats biedt voor u omdat je te beschermen. We moeten beginnen met ons economisch systeem herzien, zodat het verantwoordelijk is voor onze plaats.

Sarah: Wat is een economie?

Rebecca: De economie gebruikt te worden over bestaansmiddelen en het verstrekken van een huishouden, maar we hebben verloren dat doel. We hebben een economisch systeem met een doel van de materiële welvaart, in plaats van de menselijke ontwikkeling.

We hebben een economie die zorgt voor mensen. Het moet fundamenteel, radicaal teruggebracht in de controle en aangewend voor het welzijn van de samenleving. Niet voor het maken van geld, maar voor het maken van waardig levensonderhoud en voor de verbetering van de gemeenschap.

Sarah: Het lijkt me dat er een tendens in elke samenleving voor de rijkdom om zich te concentreren, als je een beetje meer dan iemand anders, dan kunt u dat kleine beetje extra stroom te gebruiken om nog meer dan anderen te krijgen. Hoe inheemse gemeenschappen tegen te gaan dat?

. Rebecca: een inheemse systeem is gebaseerd op welvaart, creatie, verwantschap, en een gevoel van genoeg-ness. Het is ontworpen voor het delen. Potlatches, give-aways-deze te betrekken opzettelijk vergaren van rijkdom als een persoon of als een gezin of als een clan voor het enige doel van het weg te geven. De potlatch of de give-away vindt plaats op zeer specifieke tijden van het leven, geboorte, naamgeving ceremonies, de puberteit. Vaak, als u een geschenk te ontvangen tijdens een potlatch, ben je dan verplicht, op een bepaald punt in de toekomst, om een ​​gift te geven. Dat zet in beweging een voortdurende, continue behoefte aan herverdeling.

Sarah: Dus iemand met een zeer hoge status kan niet cumuleren te veel rijkdom?

Rebecca: Je kunt niet een hoge status, tenzij je geschenken. Hier is een voorbeeld. We zijn net terug van een bezoek met de James Bay Cree. Ik leerde daar dat de eerste ceremonie die een baby onderneemt wordt een walk-away ceremonie. James Bay is erg koud en zo de baby de eerste dagen van het leven zijn doorgebracht in de lodge.

Zodra de baby neemt zijn eerste stappen, ze voor te bereiden op een walk-away ceremonie. Een huid is gebruind, en een uitgebreide outfit is gemaakt voor de baby om te dragen als hij zijn eerste stappen afstand van de lodge. De baby's familie en de clan buiten verzamelen. De baby loopt weg van de lodge zo ver als hij kan. Dan iedereen noemt de baby opnieuw in Het kind draagt ​​een bundel vol met voedsel. Hij komt terug in de kring van de familie en de clan, en gaat dan van persoon tot persoon het delen van het voedsel. Door dit te doen, heeft een kind geleerd om zowel te worden van zijn eigen persoon en om terug te komen om te delen.

Bron: De nieuwe groene economie

Vissen en afvalverzameling moeten worden verboden in de 1e volle zee Marine Protected Area (MPA) in de Zuidelijke Oceaan, een gebied van de oceaan die meer soorten dan de Galapagos eilanden bevat.
Dit zal kunnen wetenschappers de effecten van klimaatverandering in deze regio te controleren. Dit is slechts de eerste van mogelijk twaalf van dergelijke gebieden.

Deze nieuwe MPA is in het Antarctische schiereiland regio ten zuiden van de South Orkney-eilanden en werd goedgekeurd door de Commissie voor de instandhouding van de Antarctische wateren (CCAMLR) op haar recente vergadering. Het is iets groter dan Portugal, ongeveer 94.000 vierkante km, en is het resultaat van 4 jaar van ontwikkeling. Het verbod begint in mei 2010.

Bron: Simply Green

De Internationale Unie voor het behoud van de natuur ondervraagde 47.677 van dier-en plantensoorten van dit jaar, uiteindelijk lijst 17.291 van de graaf onder Lijst Red's van bedreigde diersoorten.

De in Zwitserland gevestigde milieuorganisatie voert een jaarlijks onderzoek van de planten-en diersoorten en 2009 de lijst bovenaan vorig jaar door de 2800. Echter, de groep gaf toe dat de lijst onvolledig is, en er nog miljoenen andere exemplaren nog te worden onderzocht.

Onder de nieuwe dieren worden opgenomen in de lijst is Rabb de rand-ledematen boomkikker, ontdekt slechts vier jaar geleden. Het is maar een van de 1895 amfibieën die al snel zou kunnen sterven als het Kihansi spuiten pad in het zuiden van Tanzania (hierboven afgebeeld) waarvan bekend is uitgestorven in het wild. In feite wordt de rand-ledematen kikker wordt bedreigd door de dezelfde schimmel ziekte die dood uit de Kihansi spuiten padden. Deze ziekte heet chytridiomycosis wordt verondersteld te hebben verspreid en bereikte Panama door middel van internationale handel en de opwarming van de aarde.
Bron: Simply Green